Hatırladığım kadarıyla gökyüzü maviydi. Öbek öbek bulutlardan resimler çıkartıyordum. Sanırım 7 yaşındaydım. Evet, o zamanlar gözüm yükseklerdeydi…Tumblr (3.0; @safasoysal)http://blog.safasoysal.com.tr/Safa: Gel pasa, gel pasa...<br /> Küçük Çocuk: Ya abi oyunu bozuyorsun ama...<br /> Safa: Ne oynuyorsunuz ki?<br /> Küçük Çocuk: 9 Aylık<br /> Safa: Ben de oynuyorum o zaman.<br /> Küçük Çocuk 2: Sonradan gelen kaleye geçer abi.<br /> Safa: Eee tamam o zaman, sıfırdan başlıyoruz di mi?<br /> Küçük Çocuk: Zaten yeni başladık abi. Herkes sıfır.<br /> Hayri: Ne oynuyorsunuz? Ben de varım.<br /> Safa: 9 Aylık. En son gelen kaleye geçer Hayri, seni şöyle alalım.<br /> Hayri: Yeniden sektirip, başlasak ya?<br /> Safa: Ya en son geldin abi, geç kaleye işte.<br /> Hayri: Tamam başlayın o zaman...<br /> 10 dakika sonra...<br /> Hayri: Sen neye gülüyorsun Safa?<br /> Safa: Eee Anne çıktın abi...<br /> Hayri: Sen de kız kardeş çıktın Safa. Tamam gülme artık.<br /> Safa: Çocuklarda gülmeye başlayınca kendimi alamadım Hayri. Neyse ya sıkma canını olur böyle...<br /> Hayri: Safa... Sinirlendirme beni.<br /> Safa: Tamam tamam, hadi çocuklarla bize meyve suyu ısmarlada içelim Hayri...<br /> Hayri: Hem anne çıkıyorum hem ben ısmarlıyorum. Nasıl iş bu Safa?<br /> Safa: Tamam ben alırım Hayri. Ağlama kıyamam ben sana...<br /> Hayri: Gel lan buraya! (Aşağıya doğru koşarak)<br /> <br /> <br /> Bilmeyenler için 9 ayılık oyunu: Tek kale ile oynanan oyundur. Eğimli yerlerde eğlencesi daha çok çıkar. Oyuna başlamadan önce kişiler tek tek topu sektirir. En az sektiren kaleye geçer. Sonradan oyuna gelen birisi olursa o kaleye geçerek oyuna devam edilir. Herkesin topa bir defa dokunma hakkı vardır. Yalnızca top havadayken birden fazla vurulabilir. Her gol bir puan olarak sayılır, yalnızca artistlik şutlar dediğimiz şutlarda (bacak arası, rövaşata vb.) puan daha yüksektir. 9 puana gelene kadar oyun devam eder. Kaleci top havadayken iki eliyle tutarsa, topu atan kişi kaleye geçer. Ayrıca top auta çıktığı zaman da atan kişi kaleye geçer. İlk dokuz puan olan kişi oyundan çıkar ve anne ilan edilir. Sonradan çıkanlar ise: kız kardeş, erkek kardeş, baba diye adlandırılır. <br /> http://blog.safasoysal.com.tr/post/18003639435http://blog.safasoysal.com.tr/post/18003639435Tue, 21 Feb 2012 11:19:09 +0200hayriyle<p>Kulübe soğuk, kulübe yalnız, kulübe ışıksız…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/17446416251http://blog.safasoysal.com.tr/post/17446416251Sat, 11 Feb 2012 23:25:29 +0200Kulbei ahzan<p>Ne dersen de. Kısa ve öz olsun. Bir sırrını ver bana. Yada bir sır vereyim sana.<br/> Tutabilir misin?<br/> Ne dersen de. Uzasın, hatta hiç bitmesin. Hikayeni anlat bana. Yada ben anlatayım sana.<br/> Dinler misin?<br/> Ne dersen de. En çok ama en çok susmak yakışır bana…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/16425481514http://blog.safasoysal.com.tr/post/16425481514Tue, 24 Jan 2012 23:57:36 +0200Kulbei ahzanSafa: İnsan kimi sevmeli Hayri?<br /> Hayri: "İnsan kimi sevmeli?" Böyle bir soru yok Safa. Zamanı gelince, hiç ummadığın bir anda seversin. Anlamazsın bile... Ama sorun karşındaki kişinin ne gibi özellikleri olsun gibisinden bir şeyse "engelli" olsun.<br /> Safa: Engelli mi?<br /> Hayri: Gerçekten seni sevecek ve bırakmayacak birini istiyorsan bu en doğru tercihtir. Onlar hep "eksik" gibi görünürler ama hep olduklarından fazladırlar. Onları yürekten sevebilirsen, görmüyorsa gözü, tutmuyorsa eli, yürüyemiyorsa ayakları olabilirsen dünyanın en mutlu adamı olabilirsin. Asıl mutluluk budur ama bu büyük bir özveri ve vefa ister. Her insan yapamaz yani. Onu üzme vb. bir hakka sahip olamazsın, olmamalısın!<br /> Safa: Biliyor musun Hayri bazı geceler karanlık odada gözlerimi kapatıp, etrafımda dönüyorum ve odadaki eşyaların yerini arıyorum. Koca bir karanlık içinde bulamıyorsun yönünü, bulamıyorsun eşyaları... Onları anlamaya çalışıyorum ama anlamak yetmiyor sanırım.<br /> Hayri: Hepimiz bir engelli adayıyız bunu sende iyi biliyorsun.<br /> Safa: Biliyorum Hayri... Dışarıda yağmur çiseliyor biraz çıkıp yürüyelim mi? Sodalar benden...<br /> Hayri: Şu sarı loş ışıkları ne kadar da çok seviyorsun. Hadi çıkalım, dışarı soğuk sıkı giyin. O sodayıda meyve suyu yapalım biz.<br /> Safa: Olur olur... <br /> http://blog.safasoysal.com.tr/post/16179992461http://blog.safasoysal.com.tr/post/16179992461Fri, 20 Jan 2012 20:55:14 +0200hayriyle<p>Merhaba,</p> <p>Burası benim evim… Burada doğdum, burada yaşarım. Dışarıdan bakanlar “garip” der bana kısaca. Karnı doyacak kadar param, omuzlarımın kaldıracağı kadar tasam var. Biraz benden, biraz sizden yazacağım. Hüzün herkese biraz yakışır. Hem yatacak yer, hem içimizi ısıtacak çayım var. Kulübem sığındığım tek limanımdır.</p> <p>Hoş geldiniz o zaman.</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/16134380163http://blog.safasoysal.com.tr/post/16134380163Fri, 20 Jan 2012 00:13:40 +0200Hüzün Kulübesi<iframe width="400" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/NSsphtkbo8Q?wmode=transparent&autohide=1&egm=0&hd=1&iv_load_policy=3&modestbranding=1&rel=0&showinfo=0&showsearch=0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br/><br/><h3> </h3><p><em><strong>Hayri’yle 15</strong></em></p> <p><strong>Hayri:</strong> N’aptın?</p> <p><strong>Safa:</strong> Ne yapalım be Hayri. Bu hafta çok boş geçti.</p> <p><strong>Hayri:</strong> Daha bitmedi ki; bunun cuması var, cumartesisi var, pazarı var. Çalışmaya devam etmek gerek.</p> <p><strong>Safa:</strong> Hep bi’ engel çıkıyor gibi…</p> <p><strong>Hayri:</strong> Doğrudan hedefine ulaşan şu dünyada kaç kişi var?</p> <p><strong>Safa:</strong> Ah bu hedefler…</p> <p><strong>Hayri:</strong> Anladık bu seni kesmeyecek, bu parça sana gelsin o zaman.</p> <p><strong>Safa:</strong> Vay Sadri Abim, eyvallah sağolasın Hayri…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/16124343554http://blog.safasoysal.com.tr/post/16124343554Thu, 19 Jan 2012 20:54:06 +0200hayriyleSafa: Bir kadının ağlaması kadar kötü başka ne olabilir bu hayatta Hayri?<br /> Hayri: Bir erkeğin ağlaması...http://blog.safasoysal.com.tr/post/15629874432http://blog.safasoysal.com.tr/post/15629874432Tue, 10 Jan 2012 22:07:20 +0200hayriyleSafa: Geçenlerde bir siteye rastladım Hayri...<br /> Hayri: Ne sitesiymiş bu?<br /> Safa: Ölümü hatırlatıyor.<br /> Hayri: Nasıl yani?<br /> Safa: Bildiğin ölümü hatırlatıyor sana. İlk önce üye olman gerekiyor, bir mail atıyorsun. Neden üye olmak istediğine dair... Sonra yazdıkların uygun görülürse sana üye olma linki gönderiyorlar. Adını ve telefon numaranı yazıyorsun. İstersen senin belirlediğin, ayın belirli gün ve saatinde, istersen de ansızın seni arıyor ve diyor ki: Ölüm Var Abi!<br /> Hayri: Eeee çok iyiymiş bu.<br /> Safa: Sitesine girince hakkımızda sayfasına muhakkak bir bak. Çok zekice... <br /> Hayri: Adresi neydi?<br /> Safa: www.olumvarabi.com ayrıca şu videoyu da izle: http://vimeo.com/29984095 Hepsi bize hayatı ve zamanımızı hatırlatmak için.<br /> Hayri: İyice merak ettim. Şu bilgisayar çantasını uzatsana bana doğru bi'...<br /> http://blog.safasoysal.com.tr/post/15410786244http://blog.safasoysal.com.tr/post/15410786244Fri, 06 Jan 2012 22:30:10 +0200hayriyle<p><strong>Hayri:</strong> Abi çok güzel bu yaa. Peki neden hepsi aynı renk?</p> <p><strong>Safa:</strong> Annem birbirimizi kıskanmayalım diye genelde kıyafetleri hep aynı alıyormuş…</p> <p><strong>Hayri:</strong> Anladım. Ortada da pis pis sırtarıyorsun bak. Peki bir şey daha: neden şortları kafanıza kadar çektiniz? Hihihihi.</p> <p><strong>Safa:</strong> Saygıdanmış. O zaman tişörtler, gömlekler hep içeriye doğru verilirmiş.</p> <p><strong>Hayri:</strong> Tabii ya nasıl düşünemedim. Peki neden daltonlar gibi sıraya dizildiniz? Hihihihihi…</p> <p><strong>Safa:</strong> Hayri iki albüme bakalım dedik kırmızı başlıkla kıza bağladın. Kaldırıyorum abi! Yok fotoğraf falan.</p> <p><strong>Hayri:</strong> Getir getir şu diğeri de çok güzeldi bak…</p> <p><strong>Safa:</strong> Hayri bi’ git abi yaa…</p> <p><img src="http://media.tumblr.com/tumblr_lxcixkSV5c1qas8z2.jpg"/></p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/15364069948http://blog.safasoysal.com.tr/post/15364069948Fri, 06 Jan 2012 00:31:09 +0200hayriyleSafa: Yılbaşında ne yaptın Hayri?<br /> Hayri: Düşündüm.<br /> Safa: Ne gibi?<br /> Hayri: Düşündüm işte. Koca bir sene bitti. Neler yaptım onları gözden geçirdim. Sonuç: koca bir "hiç" Sonra düşünmeye devam ettim. Ondan geriye doğru saymaya başladım bir an. "10" dedim her şey yerli yerinde. "9" dedim. 1 saniyem gitti. Tam o giden saniyede savaş ortasında bir çocuk öldü. Bilemezdim... Saymaya devam ettim. "8" dedim ve bir saniyem daha gitti. Soğuktan donan depremzede bir aile gördüm. "7" dedim ve bir saniyem gitti. Ailesiyle oması gerektiği yerde görev başında olan polisi gördüm. Kaçta kaldım Safa?<br /> Safa: "6" Hayri...<br /> Hayri: Ve bir saniyem daha gitti. Sonra dayanamayıp uyumuşum. Sen ne yaptın Safa?<br /> Safa: Elimden gelen şeyi yaptım, dua ettim. Tüm insanlık için...<br /> Hayri: Allah kabul etsin...<br /> Safa: Amin Hayri. http://blog.safasoysal.com.tr/post/15314026239http://blog.safasoysal.com.tr/post/15314026239Thu, 05 Jan 2012 01:11:00 +0200hayriyle<p>Çocukluk arkadaşımdır Hayri. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmez. Esaslı çocuktur, eyvallahı boldur. Çok çeşitli ortamlarda bulunduk onunla bu zamana kadar. O yüzden nerede nasıl davranacağını iyi bilir. “O ne dedi” “Bu ne dedi” diye takmaz. Olduğu gibidir hep.<br/><br/>Teknolojiyi takip eder ama pek kullanmaz. Hiç olmadık şeyleri düşünür durur. Geçende “Çılgın Projesi” varmış onu anlattı. Yazarım onu da bir ara…<br/><br/> Beraber Güzel Sanatların sınavına hazırlanıyoruz bu aralar. Ayrıca okuyup, takip ettiğin için bir teşekkürü hak ediyorsun. Teşekkürler o zaman. Esenlikle kal :)</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/15176104172http://blog.safasoysal.com.tr/post/15176104172Mon, 02 Jan 2012 11:04:00 +0200<p>İnsan hiç görmediği birini özler mi Hayri?</p> <p>- Özler bazen, hemde çok…</p> <p>O zaman çok özlüyorum be Hayri.</p> <p>- “Nasılsın?” de.</p> <p>Anlamadım Hayri.</p> <p>- “Nasılsın?” birçok şeyin başlangıcıdır. İnsanın bazen kendisine en çok sorulmasını istediği sorudur. Ona git ve “Nasılsın?” de.</p> <p>Ya mesafeler varsa?</p> <p>- Eskidendi o Safa. İletişim araçları gelişti. Hem bir “Nasılsın?” uzakları yakın eder.</p> <p>O zaman Hayri nasılsın?</p> <p>- Hihihihihi. Git ona söyle bana değil. Yinede eyvallah… </p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14966508418http://blog.safasoysal.com.tr/post/14966508418Thu, 29 Dec 2011 10:21:19 +0200hayriyle<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://assets.tumblr.com/swf/audio_player_black.swf?audio_file=http://www.tumblr.com/audio_file/14909129233/tumblr_lwwljqtXwi1qaydph&color=FFFFFF" height="27" width="207" quality="best" wmode="opaque"></embed><br/><br/><p><em><strong>Hayri’yle 09</strong></em></p> <p>Hayri sabah sabah sustur şunu.</p> <p>- Uyan kahvaltı yapıp, çıkalım.</p> <p>O çalan alarm sesi nedir abi yaa? </p> <p>- Bununla uyanınca insan mutlu başlıyor güne…</p> <p>Sen başla, gelmiyorum Hayri ben. </p> <p>- Yumurtamı yapsak ne dersin?</p> <p>Hayriiii zzZ.</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14909129233http://blog.safasoysal.com.tr/post/14909129233Wed, 28 Dec 2011 09:45:26 +0200hayriyle<p>Hiç sevdin mi Hayri?</p> <p>- Sevdim yada sevdiğimi sandım.</p> <p>Sandın mı?</p> <p>- Sandım… Birisini seviyordum. Çok ama çok seviyordum. Platonikti ama seviyordum yani. Sonra yolum Amasya’ya düştü. Ferhat ile Şirin’in hikayesini bilirsin. Sevdiği için dağları delmiş. Başkası anlatılınca bir yavan geliyor insana. Görmek çok farklı. Yol boyunca su getirmek için açtığı kanalı görüyorsun. Koca sıra dağlar boyunca uzanan su kanalını. Tuhaf oluyor insan ve sorguluyor kendini: Ulan bu adamın ki sevgi ise bizim ki ne? Bizim ki sevgi ise bu adamın ki ne? Çok kalmadık Amasya da. Yumurtalı pide ve bir kasa şeftali alıp, yola devam etmiştik.</p> <p>Sorgulamalı o zaman insan kendini Hayri.</p> <p>- Sorgulamalı insanlar kendilerini. Sadece seninle olmaz! Neyse çay demlede içelim.</p> <p>Hemen Hayri… </p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14856789551http://blog.safasoysal.com.tr/post/14856789551Tue, 27 Dec 2011 11:54:00 +0200hayriyle<p>- O Safa açmışsın yine sergiyi.</p> <p>Ne yapacaksın Hayri. Kışın kurumuyor çamaşırlar ben de kapı üstlerine ve kaloriferin üzerine koyuyorum.</p> <p>- İyi bakalım, bir şey soracağım.</p> <p>Sor bakalım Hayri.</p> <p>- Çok güzel kokuyor. Hangi detarjanı kullanıyorsun? Hihihihi.</p> <p>Hayriiiiiiiiiiiiiii…</p> <p>- Tamam tamam kızma… </p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14802802238http://blog.safasoysal.com.tr/post/14802802238Mon, 26 Dec 2011 09:28:23 +0200hayriyle<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://assets.tumblr.com/swf/audio_player_black.swf?audio_file=http://www.tumblr.com/audio_file/14739532731/tumblr_lwq9tiDepY1qaydph&color=FFFFFF" height="27" width="207" quality="best" wmode="opaque"></embed><br/><br/><p><em><strong>Hayri’yle 06</strong></em></p> <p>Bastıkça yanardı. Karanlıkta kırmızı ışıklar.</p> <p>- Hatırlamam mı ama benim hiç olmadı o ayakkabılardan. </p> <p>Ben güç bela aldırmıştım Hayri. Çocuğun birinde görmüştüm. Küçüğüz o zaman. Onun kadar afili olmasa da almışlardı bir tane. Pili azalınca arka tarafa doğru yüklenip daha çok yansın diye zıp zıp zıplardım ayakkabıların.</p> <p>- Ben de ayakkabıların arkasına basmayı babamdan öğrenmiştim. “Işık saçmaz ama hem terlik hem ayakkabı olur” demişti.</p> <p>Güzel günlerdi be Hayri. Şu parçayı çal bakalım bu gece…</p> <p>- Gece gece nereden de aklına geldi bu?</p> <p>Işıksız, alsız, pulsuz. Senin gibi. Sana gelsin…</p> <p>- Eyvallah…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14739532731http://blog.safasoysal.com.tr/post/14739532731Sat, 24 Dec 2011 23:46:30 +0200hayriyle<p>- Bir hikayen olsun.</p> <p>Anlamadım Hayri.</p> <p>- Diyorum ki: bir hikayen olsun.</p> <p>Nasıl yani?</p> <p>- Böyle olmaz, vakit hızla akıp gidiyor. Bir şeyler yapmalısın Safa. Bir adın kalır belki, yaptıklarınla unutulmamalısın. İyi hatırlanmalısın. Hiç yoktansa doğum gününü hatırlamalı insanlar öldüğün zaman. Bu büyük deryada kendine bir yer edinmelisin. </p> <p>Peki nasıl yapacağım?</p> <p>- Durma! Küreklere asıl…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14688589606http://blog.safasoysal.com.tr/post/14688589606Sat, 24 Dec 2011 00:06:22 +0200hayriyle<p>O Hayri hoş geldin. İyi ıslanmışsın buyur geç.</p> <p>- Sorma ya iyi yağmur yağıyor dışarıda. Şu ekmeği alda mutfağa koy. Ne yapıyorsun?</p> <p>İyiyim ne olsun. Hayri… Bu ne abi yaa? Kaç kere söyleyeceğim şu ekmeğin ucunu yeme diye.</p> <p>- hihihihi…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14676372758http://blog.safasoysal.com.tr/post/14676372758Fri, 23 Dec 2011 19:34:41 +0200hayriyle<p>Eline sağlık Hayri. Çay çok güzel olmuş.</p> <p>-Eyvallah, afiyet olsun.</p> <p>Cumaya giderken merdivenlerde Harun’u gördüm.</p> <p>- Şu 3. kattaki kadının oğlu değil mi o?</p> <p>Evet, o. Birinci sınıfa gidiyor. Bugün hocası derslerini yaptığı için defterine “gülücük” çizmiş. Ağzını doldura doldura annesine anlatıyordu, gülücükler saçarak. Mutluluk deftere çizilen bir gülücük kadar kolay mı Hayri?</p> <p>- Mutluluk bu kadar basit ve kolay. Onu zora sokan sensin! Çok düşünüp, çok yoruyorsun kendini. İstersen getir defter sana bir “gülücük” çizeyim.</p> <p>İlahi Hayri, böyle bile mutlu ettin, sağolasın.</p> <p>- Getir lan getir. İyi çizerim ben…<br/><br/><img src="http://media.tumblr.com/tumblr_lwnndhuiKT1qas8z2.jpg"/> </p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14666307385http://blog.safasoysal.com.tr/post/14666307385Fri, 23 Dec 2011 13:47:28 +0200hayriyle<p>Hayri bugün yağmur var İstanbul’da. Neden ilgilendirmiyor seni anlamıyorum. Çıkıp turlasak ya az. Hani yağmur berraklaştırırdı her şeyi?</p> <p>- Gönlümüze kadar ıslanmadıktan sonra bir anlamı yok. Olsa bile ıslanmış oluruz sadece. İçi kuru, dışı ıslak…</p>http://blog.safasoysal.com.tr/post/14664143497http://blog.safasoysal.com.tr/post/14664143497Fri, 23 Dec 2011 11:40:01 +0200hayriyle